ΚΑΙ ΑΝ ΤΟΥΣ ΠΑΡΟΥΜΕ ΜΕ ΤΙΣ ΠΕΤΡΕΣ;
ΚΑΙ ΑΝ ΚΑΘΙΣΟΥΜΕ ΣΤΑ ΣΠΙΤΙΑ ΜΑΣ;
Αγαπητές φίλες, Αγαπητοί φίλοι
Το τελευταίο χρονικό διάστημα έχει διαμορφωθεί ένα αρνητικότατο κλίμα για κάθε τι που σχετίζεται με την πολιτική, τους πολιτικούς και τα κόμματα. Η μεγάλη πλειοψηφία του απλού κόσμου, εγκλωβισμένη από την οικονομική, και όχι μόνο, ύφεση, που διέρχεται ο τόπος μας, στρέφεται αδιάκριτα εναντίον οποιουδήποτε «εξουσιαστικού» θεσμού.
Χωρίς καμία αμφιβολία τα προβλήματα είναι τεράστια και μάλιστα σε πολλές περιπτώσεις, (άκουσον – άκουσον στην Ελλάδα του 21ου αιώνα) μιλάμε ήδη για προβλήματα επιβίωσης. Επιπλέον, για πολλοστή φορά, καλούνται να θυσιαστούν, αυτοί που κατά τεκμήριο δεν έχουν καμία ευθύνη, αυτοί που δεν συμμετείχαν στο party!!!
Επομένως το αίσθημα αδικίας, που αναμφίβολα κυριαρχεί στον κόσμο, μαζί με την οικονομική ανέχεια, συνιστούν ένα εκρηκτικό μείγμα, που για να εκραγεί δεν χρειάζεται πλέον κάποιο σοβαρό λόγο, αλλά απλώς μία λεπτομέρεια, μία ασήμαντη αφορμή.
Μέσα σ’ αυτό το κλίμα η χώρα μας οδηγείται στις εκλογές της 7ης Νοεμβρίου για την ανάδειξη των νέων Δημοτικών και Περιφερειακών Αρχών και μάλιστα σε έναν εντελώς καινούριο αυτοδιοικητικό χάρτη μετά την ψήφιση του σχεδίου «ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ». Έλαχε, λοιπόν, σ’ αυτόν τον τεράστιο αρχιτέκτονα της αρχαιότητας, σ’ αυτόν που μαζί με τον Ικτίνο σχεδίασε και ανήγειρε τον Παρθενώνα, να δώσει το όνομά του σ’ ένα δημιούργημα, που από άποψη καλαισθησίας και αρχιτεκτονικής, σε τίποτα δεν θυμίζει το αριστούργημα του Παρθενώνα. Η αλήθεια είναι ότι ο νέος αυτοδιοικητικός χάρτης δημιουργήθηκε βιαστικά και πρόχειρα και με κριτήρια κάθε άλλο παρά αυτοδιοικητικά. Άλλωστε το ερώτημα γιατί από τις ευρείες συνενώσεις των Δήμων, εξαιρέθηκε η Αθήνα, δεν έχει απαντηθεί μέχρι τώρα. Το χειρότερο όμως δεν είναι, ούτε οι ατέλειες του «Καλλικράτη», ούτε η αντιμετώπιση της πρωτεύουσας και της υπόλοιπης χώρας με δύο μέτρα και δύο σταθμά, το χειρότερο είναι ότι κανείς δεν ασχολείται με τις τεράστιες αλλαγές που επιφέρει στην Τοπική Αυτοδιοίκηση το νέο θεσμικό πλαίσιο.